HET ONZICHTBARE BUFFET
Moina, Aulophorus furcatus, Dero digitata en Grindalworm zijn klein genoeg om makkelijk te missen, maar groot genoeg om een voedselweb op gang te helpen. Ze verwerken materiaal én vormen voedsel voor grotere bewoners.
Genusreferentie · geen soortbepaling
Biodiversity Institute of Ontario, Unspecified / Wikimedia Commons · CC BY 3.0
Echte soortfoto
(c) Eli Talhouk, some rights reserved (CC BY) / Wikimedia Commons · CC BY 4.0
Levende microprooi
Kleine planktonische kreeftachtigen die een directe voedselbron kunnen vormen voor kleine vissen en andere jagers.
Wormen in detritus
Kleine aquatische oligochaeten benutten organisch rijk materiaal en verbinden afbraak aan hogere trofische niveaus.
Terrestrische prooiroute
Kleine wormpjes kunnen in de bovenwereld een vergelijkbare rol spelen als energierijke prooi voor kleine predatoren.
Eerst de basis
We bouwen prooipopulaties vóórdat roofdieren afhankelijk van die voedselbron worden toegevoegd.
Wie eet de kleinste dieren?
Sommige dieren zijn zo klein dat je ze bijna niet ziet. Toch kunnen zij het ontbijt zijn van een visje of spin.
Een voedselweb begint niet bij de grootste dieren.
Microprooi zet bacteriën, algen en detritus om in biomassa die grotere dieren kunnen eten. Daardoor wordt energie doorgegeven.
Prooiproductie bepaalt draagkracht hoger in het web.
Predatoren kunnen alleen duurzaam bestaan wanneer de productie van prooibiomassa hun consumptie kan bijhouden. Daarom is prooidichtheid een systeemeigenschap, geen los voerschema.